[ad_1]
Törende konuşan Ahmet Levendoğlu'nun oğlu Emin Levendoğlu, hüzünlü diye tanımladığı bugünün babasının önem verdiği değerlerini kutlamaya fırsat verdiğini belirterek, duygularını şöyle dile getirdi: "Tiyatrocu, yönetmen, oyuncu, eğitimci, yazar, çevirmen, arşivci, sanat yönetmeni, oyun yazarıydı ve her dalda mükemmeliyetçiydi. Baba, oğul, kardeş, dost, eş, amca, büyükbaba, torun, meslektaş ve öğretmendi. Sokak kedilerini seven, telefondan nefret eden birisiydi. Binlerce başka şeydi ama en başta tiyatrocuydu. Bütün bu niteliklerinin yanında babam prensiplerine sıkı sıkıya bağlı biriydi. Yüksek standartlarına ulaşamayanları her zaman hoş görmezdi. Bazı konularda kendini toplumun vicdanı olarak görüyor gibi gelirdi bana. Böyle insanlara gerek var tabii ama böyle bir insanın eşi, çocuğu, arkadaşı olmak bazen de zor gelebilir. Gençken bu zorlu hisleri yanlış yorumladım. Babam insani duyguları anlamıyor diye düşündüm, ona kızdım, o bana kızdı ve bir ara birbirimizden koptuk."
[ad_2]
Kaynak